ముద్దుగారే యశోద

ముద్దుగారే యశోద ముంగిట ముత్యము వీడు
దిద్దరాని మహిమల దేవకీ సుతుడు

అంత నింత గొల్లెతల అరచేతి మాణిక్యము
పంతమాడే కంసుని పాలి వజ్రము
కాంతుల మూడు లోకాల గరుడ పచ్చపూస
చెంతల మాలో నున్న చిన్నికృష్ణుడు

రతికేళి రుక్మిణికి రంగుమోవి పగడము
మితి గోవర్థనపు గోమేధికము
సతమై శంఖ చక్రాల సందుల వైఢూర్యము
గతియై మమ్ముగాచే కమలాక్షుడు

కాళింగుని తలలపై కప్పిన పుష్యరాగము
ఏలేటి శ్రీ వేంకటాద్రి ఇంద్రనీలము
పాలజల నిధిలోని బాయని దివ్యరత్నము
బాలుని వలె తిరిగే పద్మనాభుడు

బ్రహ్మ మొకటే

తందనాన ఆహి తందనాన పురే

తందనాన భళా తందనా

బ్రహ్మ మొకటే పరబ్రహ్మ మొకటే

పరబ్రహ్మ మొక్కటే పరబ్రహ్మ మొక్కటే

కందువగు హీనాధికము లిందు లేవు

అందరికి శ్రీహరే అంతరాత్మ

ఇందులో జంతుకులమింతా నొకటే

అందరికి శ్రీహరే అంతరాత్మ

నిండార రాజు నిద్రించు నిద్రయు నొకటే

అండనే బంటు నిద్ర అదియు నొకటే

మెండైన బ్రాహ్మణుడు మెట్టుభూమి యొకటే

చండాలు డుండేటి సరిభూమి యొకటే

అనుగుదేవతలకును అలకామ సుఖమొకటే

ఘనకీట పశువులకు కామ సుఖమొకటే

దినమహో రాత్రములు తెగి ధనాఢ్యునకొకటే

వొనర నిరుపేదకును వొక్కటే అవియు

కొరలి శిష్టాన్నములు గొను నాకలొకటే

తిరుగు దుష్టాన్నములు తిను నాకలొకటే
పరగ దుర్గంధములపై వాయువొకటే
వరుస బరిమళముపై వాయువొకటే

కడగి యేనుగు మీద గాయు యెండొకటే

పుడమి శునకము మీద బొలయు నెండొకటే

కడు పుణ్యులను పాప కర్ములను సరిగావ

జడియు శ్రీ వేంకటేశ్వర నామమొకటే

అలర చంచలమైన

అలర చంచలమైన ఆత్మలందుండ
నీ యలవాటు చేసె నీ ఉయ్యాల
పలుమారు నుచ్ఛ్వాస పవనమందుండ
నీ భావంబు దెలిపె నీ ఉయ్యాల ||పల్లవి||

ఉదాయాస్త శైలంబు లొనర కంభములైన

ఉడుమండలము మోచె నుయ్యాల

అదన ఆకాశపదము అడ్డదూలంబైన

అఖిలంబు నిండె నీ ఉయ్యాల ||చరణం 1||

పదిలముగ వేదములు బంగారు చేరులై

పట్టి వెరపై తోచె ఉయ్యాల

వదలకిటు ధర్మదేవత పీఠమై

మిగుల వర్ణింప నరుదాయె ఉయ్యాల ||చరణం 2||

మేలు కట్లయి మీకు మేఘమండలమెల్ల

మెరుగునకు మెరుగాయె ఉయ్యాల

నీల శైలము వంటి నీ మేనికాంతికిని

నిజమైన తొడవాయె ఉయ్యాల ||చరణం 3||

పాలిండ్లు కదలగా పయ్యదలు

రాపాడ భామినులు వడినూచు ఉయ్యాల

ఓలి బ్రహ్మాండములు ఒరగువో యని

భీతి నొయ్య నొయ్యనైరి వూచిరుయ్యాల ||చరణం 4||

కమలకును భూపతికి కదలు కదలకు

మిమ్ము కౌగలింపగజేసె నుయ్యాల

అమరాంగనలకు నీ హావ భావ విలాస

మందంద చూపె నీ ఉయ్యాల ||చరణం 5||

కమలాసనాదులకు కన్నుల పండుగై

గణుతింప నరుదాయె ఉయ్యాల

కమనీయ మూర్తి వేంకటశైలపతి

నీకు కడువేడుకై వుండె ఉయ్యాల ||చరణం 6||

పాహి రామ ప్రభో

పాహి రామ ప్రభో పాహి రామ ప్రభో

పాహి భద్రాద్రి వైదేహి రామ ప్రభో

పాహి రామ ప్రభో

ఇందిరా హృదయారవిందాది రూడ

సుందరాకార నానంద రామ ప్రభో

ఎందునే చూడ మీ సుందరానందము

కందునో కన్నులింపొంద శ్యామ ప్రభో

బృందారకాది బృందార్చిత పదార

విందముల సందర్షితానంద రామ ప్రభో

తల్లివీ నీవే తండ్రివీ నీవే

మా ధాతవు నీవు మా భ్రాత రామ ప్రభో

నీదు బాణంబులను నాదు శతృల బట్టి

బాధింపకున్నావాదేమి రామ ప్రభో

ఆది మధ్యాంత బహిరంతరాత్ముడనుచు

వాదింపునే జగన్నాథ రామ ప్రభో

శ్రీ రామ రామేతి శ్రేష్ట మంత్రము

సారె సారెకును వింతగా చదువు రామ ప్రభో

శ్రీరామ నీ నామ చింతనామృత పాన

సారమే నా మది గోరు రామ ప్రభో

కలికి రూపము దాల్చి కలియుగంబున

నీవు వెలసితివి భద్రాద్రి నిలయ రామ ప్రభో

అవ్యయుడ వైన ఈ అవతారముల వలన

దివ్యులైనారు మునులయ్య రామ ప్రభో

పాహి శ్రీరామ నీ పాద పద్మాశ్రయుల

పాలింపుమా భద్రశీల రామ ప్రభో

పాహి రామ ప్రభో పాహి రామ ప్రభో

పాహి భద్రాద్రి వైదేహి రామ ప్రభో

సమయానికి తగు మాటలాడెనే

రాగం : ఆరభి తాళం : ఆది

సాధించెనే ఓ మనసా ||పల్లవి||

భోధించిన సన్మార్గ వచనముల
బొంకు జేసి తా పట్టిన పట్టు ||అను పల్లవి||

సమయానికి తగు మాటలాడెనే
దేవకీ వసుదేవుల నేకించినటు(సమయానికి)

రంగేశుడు సద్గంగా జనకుడు
సంగీత సంప్రదాయకుడు (సమయానికి)

గోపీ జన మనోరథ మొసంగ లేకనే
గేలియు జేసే వాడు(సమయానికి)

వనితల సదా సొక్క జేయుచును
మ్రొక్క జేసే పరమాత్ముడదియు గాక
యశోద తనయుడంచు ముదంబునను
ముద్దు పెట్ట నవ్వుచుండు హరి (సమయానికి)

సారాసారుడు సనక సనందన
సన్ముని సేవ్యుడు సకలాధారుడు (సమయానికి)

పరమ భక్త వత్సలుడు సుగుణ
పారా వారుండాజన్మ మనఘుడీ
కలి బాధల తీర్చువాడనుచు నే
హృదాంబుజమున జూచుచుండగ (సమయానికి)

హరే రామచంద్ర రఘుకులేశ
మృదు సుభాష శేషశయన
పర నారీ సోదరాజ విరాజ తురగ
రాజ రాజ నుత నిరామయాప ఘన
సరసీరుహ దళాక్షయనుచు
వేడుకొన్న నన్ను తా బ్రోవకను (సమయానికి)

శ్రీ వేంకటేశ స్వప్రకాశ
సర్వోన్నత సజ్జన మానస నికేతన
కనకాంబర ధర లసన్మకుట
కుండల విరాజిత హరేయనుచు నే
పొగడగా త్యాగరాజ గేయుడు
మానవేంద్రుడైన రామచంద్రుడు (సమయానికి)

సమయానికి తగు మాటలాడెనే
సద్భక్తుల నడతలిట్లనెనే
అమరికగా నా పూజ కొనెనే అలుక వద్దనెనే
విముఖులతో చేర బోకుమనెనే
వెత గల్గిన తాళు కొమ్మనెనే
దమ శమాది సుఖ దాయకుడగు శ్రీ
త్యాగరాజ నుతుడు చెంత రాకనే (సాధించెనే) ||చరణం ||

పలుకే బంగార మాయనా

పలుకే బంగార మాయనా కోదండ పాణి
పలుకే బంగార మాయె పిలచిన పలుక వేమి
కలలో నీ నామ స్మరణ మరవ చక్కని తండ్రి ||పల్లవి||

ఇరువుగ ఇసుకలోన బొరలిన ఉడుత భక్తికి
కరుణించి బ్రోచితి వని నెర నమ్మితి నిన్నే తండ్రి ||చరణం 1||

రాతి నాతిగ జేసి భూతలమున
ప్రఖ్యాతి చెందితివని ప్రీతితో నమ్మితి తండ్రి ||చరణం 2||

ఎంత వేడిన గాని సుంతైన దయ రాదు
పంతంబు సేయ నే నెంతటి వాడను తండ్రి ||చరణం 3||

శరణాగత త్రాణ బిరుదాంకితుడవు గాదా
కరుణించు భద్రాచల వర రామదాస పోష ||చరణం 4||

గంధము పుయ్యరు గా

గంధము పుయ్యరు గా
పన్నీరు గంధము పుయ్యరుగా ||పల్లవి||

అందమైన యదు నందనుపై
కుందరదన లిరువొందగ పరిమళ ||అను పల్లవి||

తిలకము దిద్దరు గా కస్తూరి తిలకము దిద్దరు గా
కల కలమను ముఖ కళ గని సొక్కుచు
పలుకుల నమృతము లొలికెడి స్వామికి ||చరణం 1||

చేలము గట్టరు గా బంగారు చేలము గట్టరు గా
మాలిమితో గోపాలబాలులతో
నాల మేపిన విశాల నయనునికి ||చరణం 2||

హారతులెత్తరు గా ముత్యాల హారతులెత్తరు గా
నారీ మణులకు వరము యౌవన
వారకమొసగెడు వారిజాక్షునికి
పూజలు చేయరు గా మనసార పూజలు చేయరుగా
జాజులు మరి విరిజాజులు దవనము
రాజిత త్యాగరాజనుతునికి ||చరణం 3||

కొండలలో నెల కొన్న

కొండలలో నెల కొన్న కోనేటి రాయడు వాడు
కొండలంత వరములు గుప్పెడు వాడు || పల్లవి ||

కుమ్మర దాసుడైన కురు వరతి నంబి
ఇమ్మన్నవరములెల్ల ఇచ్చిన వాడు
దొమ్ములు సేసిన యట్టి తొండమాన్ చక్కురవర్తి
రమ్మన్న చోటికి నమ్మిన వాడు || చరణం ౧ ||

అచ్చపు వేడుక తోడ అనంతాళువారికి
ముచ్చిలి వెట్టికి మన్ను మోచిన వాడు
మచ్చిక దొలక తిరుమల నంబి తోడుత
నిచ్చ నిచ్చ మాటలాడి నొచ్చిన వాడు || చరణం ౨||

కంచిలోన నుండ తిరుకచ్చి నంబి మీద
గరుణించి తన యెడకు రప్పించిన వాడు
యెంచి యెక్కుడైన వేంకటేశుడు మనలకు
మంచి వాడై కరుణ బాలించిన వాడు ||చరణం ౩||

కట్టెదుర వైకుంఠము

కట్టెదుర వైకుంఠము కాణాచైన కొండ
తెట్టలాయ మహిమలే తిరుమల కొండ || పల్లవి||

వేదములే శిలలై వెలసినదీ కొండ
యేదెస పుణ్య రాసులే యేరులైనది కొండ
గాదిలి బ్రహ్మాది లోకముల కొనలు కొండ
శ్రీ దేవుడుండేటి శేషాద్రి కొండ ||చరణం 1||

సర్వ దేవతలు మృగ జాతులై చెరించే కొండ
నిర్వహించి జలఢులే నిట్ట చేరులైన కొండ
ఉర్వి తపసులే తరువులై నిలచిన కొండ
పూర్వటంజనాద్రి ఈ పొడవాటి కొండ ||చరణం 2||

వరములు కొటారుగా వక్కాణించి పెంచే కొండ
పరగు లక్ష్మీ కంతు శోభనపు కొండ
కురిసి సంపద లెల్ల గుహల నిండిన కొండ
విరివైన దది వో శ్రీ వేంకటపు కొండ ||చరణం 3||